تحلیل مهندس امیر علیزاده بر معضل وامداری نامزدها به کانون های ثروت و قدرت

تبلیغات_انتخابات_۱۴۰۰

«دنیای امروز دنیای بده _ بستان است.»
گزاره فوق از پرکاربردترین جملاتی است که در محاورات روزانه به کرات شنیده می شود.
کافی است به ماهیت جمله دقت کرده و در مورد جایگاه کاربرد آن اندکی تامل کنیم‌. دنیای «بده _ بستان» در مواردی می تواند کارآمد و موثر باشد که حیطه «بده _ بستان ها» شخصی بوده و به امورات فردی مرتبط و منحصر باشد.

 

اما لازم به ذکر است «بده _ بستان» در جایگاه و کسوت وکالت مردم، نتایج و پیامدی جز مدیون شدن به منابع قدرت و ثروت، تضییع حقوق عامه مردم، دست درازی به مال مردم و بیت المال و بالتبع بازکردن دروازه نفوذ فساد به داخلی ترین لایه های سیستم اداری را به دنبال نخواهد داشت؛ چرا که لاجرم پاسخ هر « بستان » یک « بده » در سطحی فراتر و کلان تر خواهد بود.

 

بنده بر این عقیده ام که حقوق همشهریان در سطح شهر در هر زمینه ای از جمله معیشت، آرامش، فرهنگ شهری، شهر زیبا و …. به هیچ‌ وجه و با هیچ گزینه ای قابل معامله نبوده و تحت هیچ عنوانی نباید وجه المعامله و وجه المصالحه وکلای آنها در شورای شهر قرار بگیرد.

 

لذا فرار از افتادن در چنین ورطه ی خطرناکی در شرایط کنونی مستلزم عدم وابستگی مالی، مادی و رانتی به افراد فرصت طلب می باشد.

 

چرا که در اثر وابستگی به اشخاص مختلف در شروع کار، در صورت ورود به عرصه ی نمایندگی شورا ناچار به ادای دین و پاسخگو و مطیع بودن در مقابل خواسته های نابجای آنان باید بود.

 

از این رو با شناخت و آگاهی کامل از نتیجه چنین تصمیماتی، خود را در ابتدای کار وامدار به هیچ نهاد یا شخصی نکرده و نخواهم کرد و تمام هم و غم خود را تلاش در جهت استیفای حقوق عامه مردم شهرم به دور از وابستگی، بدهکاری و اعمال سلایق شخصی می دانم.